Uzun yıllardır dalga dalga büyüyen her sorunumuza RAHAT OLUN şeklinde SMS ler atan Oda Başkanına; ‘biz senin yüzünden hiçbir zaman RAHAT OLAMADIK hatta sayende olan rahatımız da kaçtı, artık mesleğimizi RAHAT OLANLAR değil, mesleğimiz için DERTLENENLER yönetecek’ diyerek, sektörümüzde önemli çalışmalar yapan büyük gruplarında desteğini alarak yola çıkan, aynı zamanda da taksidergisi.com başyazarlarımızdan İsmet Dalcı arkadaşımıza başarılar diliyoruz.

İTEO başkan adayı İsmet Dalcı 29 Haziran 2025 tarihinde dertli esnafımızla bir araya gelerek önemli açıklamalarda bulundu, daha sonra da sosyal medya hesapları üzerinden yaptığı açıklamada neden aday olduğunu esnafımızla paylaştı

İSTANBUL TAKSİCİLER ESNAF ODASI BAŞKAN ADAYI OLARAK YOLA ÇIKIYORUM
Değerli Taksici Meslektaşlarım,
Yıllardır İstanbul’un dört bir yanında direksiyon sallayan, alın teriyle geçimini taksicilikten kazanan bir kardeşiniz, bir meslektaşınız olarak artık susmanın değil, konuşmanın zamanı geldiğine inanıyorum.
Son 8 yıldır ,Taksicilik mesleği hiç olmadığı kadar zorlaştı.
Güvencemiz azaldı, plakalarımız pul oldu, gelirimiz düştü, itibarımız yok oldu, sorunlarımız büyüdü.
Teknolojiye uyum sağlayamayan, şeffaflıktan uzak, çıkar menfaat ilişkileri ile yönetilen ve sadece koltuk kaygısı taşıyan bir yapı tarafından temsil ediliyoruz.
Bu gidişat bizi uçuruma sürüklemektedir.
Ben İsmet Dalcı olarak, sizlerin sesi, sözü ve gücü olmak için İstanbul Taksiciler Esnaf Odası Başkanlığına Adaylığımı açıklıyorum.
Hedefim;
Her şeyden önce Taksicinin hak ve hukukunu koruyan,
Mesleğin itibarını yeniden tesis eden,
Şeffaf, her kuruşun hesabını veren,
Yenilikçi ve dijital çözümlerle güçlenen,
Her taksicinin söz sahibi olduğu,
Geleceğe güvenle bakabilmemizi sağlayan bir İTEO yönetimi kurmaktır.
Bu mücadeleyi BEN değil, BİZ kazanacağız.
Çünkü bu sadece bir seçim değil, onurumuzun, emeğimizin ve ekmeğimizin mücadelesidir.
Kaybedecek bir 4 yılımız daha kalmamıştır.
Gelin, bu yanlışlara birlikte dur diyelim, birlikte değiştirelim.
Birlikte başaracağız.
Saygılarımla,
İsmet DALCI
İstanbul Taksiciler Esnaf Odası Başkan Adayı

İTEO başkan adaylığını açıklayan İsmet Dalcı arkadaşımız bilsin ki Lina Medya Ajansı ve Taksi Dergisi olarak her zaman yanındayız.

Allah yolunu, bahtını açık etsin, hakkında hayırlı olanı sana nasip etsin.
TAKSİ DERGİSİ EDİTÖRYAL

Görünen o ki, artık mesele yalnızca bir ulaşım meselesi de değil; doğrudan küçük esnafın varlık mücadelesi.
Yıllardır taksi esnafı üzerinde sistemli bir itibarsızlaştırma kampanyası yürütülüyor. Televizyonlarda, haber portallarında, sosyal medyada aynı söylem tekrar ediliyor:
“Taksi sayısı yetersiz, taksiciler teknolojiyi kullanamıyor, hizmet kalitesinde sıkıntı var…”
Oysa tüm sektörlerde olabilecek eksiklikler kolayca çözülebilecekken, 60 yıllık taksi sektörünü memleketin en önemli meselesi haline getirip ,insanların kafasında olumsuz algıyı sabitlediler.
Peki bu algı operasyonu ne amaçla yapılıyor?
Bu algıyı besleyenlerin arkasında kim var?
Cevap basit:
Devasa bütçelere sahip aplikasyon şirketleri. Bu şirketler kamuoyunun zihnine “taksiciler =sorun ” fikrini yerleştirip, çözüm olarak kendi sistemlerini dayatıyorlar.
Amaç ise ; başta İstanbul’da olmak üzere tüm Türkiye’deki tüm taksilerin, aplikasyon şirketlerine çalışması !!
Yani devasa bütçeli bir rant !
29 Yıllık Kiralama: Sözde Çözüm, Gerçekte Teslimiyet
Son dönemde sektörün en büyük kırılma anı, yalnızca belirli aplikasyonlarla çalışacak şekilde tasarlanan ve 29 yıllığına kiralanacak “uygulama tabanlı taksi” projesi oldu. Bu sistemin dayatılması, açıkça sektörü parçalamak ve taksi esnafını dev dijital tekellere teslim etmek anlamına geliyor.
Bu noktada İstanbul Taksiciler Esnaf Odası Başkanı Eyüp Aksu’nun tutumu bir kez daha tartışmalı hale geldi.
Avukat mahkemede kullanmak amacıyla , Eyüp Aksu ya hazırlayıp verdiği ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’na gönderilmesi gereken 5 soru hazırladı. Ancak ne hikmetse, bu sorulardan 4 tanesi sonradan silinerek sadece “29 yıllık süre” ile ilgili olan tek bir soru bırakıldı..
Ve Bakanlığa bu tek soru gönderildi
Bakanlık ise İTEO ya gönderdiği cevapta; “kanunda süre ile ilgili bir kısıtlama yapılmadığı, taksi plakalarının süresiz de ihale edilebileceği” yanıtını verdi.
Bu da açıkça gösteriyor ki, söz konusu 29 yıl süreli plaka ihalesi zorunluluk değil, tercihti. Yani istenilseydi, bu ihale süresiz yapılabilirdi.
Kaldı ki İstanbul’da ve pek çok ilde, taksi plaka sistemi “süresiz”.
Ama bu tercih edilmedi. Neden mi? Cevabı belli: Esnaf değil, sermaye kazanacaktı. Kiralama sistemi aplikasyon şirketlerinin işine gelecekti, çünkü esnaftan plakaları kısa süreli kiralayabileceklerdi, daha sonra da esas amaçları bir sonraki adımda kurumsal kiralamaya geçmekti.
Küçük Esnafın Varlık Mücadelesi: Sırtımızdan Geçinenler Kim?
Taksi sektörü, yalnızca bir ulaşım meselesi değil; küçük esnafın hayatta kalma savaşı. Ancak bu savaşta düşman cephe sadece dışarıda değil, içeride de.
Seçim öncesi “İTaksi’ye karşıyız, taksi sarıdır, sarı kalacak” açıklamaları yapan İstanbul Taksiciler Esnaf Odası Başkanı Eyüp Aksu’nun söylemleri sonrasında, belediyeye ait İTaksi uygulaması kapatıldı.
Bu, kamuya ait bir alternatifin elimizden alınması ve sektörün sadece “özel aplikasyon” şirketlerine bırakılması anlamına geliyordu. Yani kendi ellerimizle kurumsal sermayeye alan açıldı.
Daha da ilginç olanı, İstanbul Taksiciler Esnaf Odası’nın büyük umutlarla duyurduğu , ve İTEO aplikasyon yaptı diye lansmanını yaptığı “Taksim” uygulamasıydı. Henüz tek bir yolcu bile taşımadan, bu sistemin komple özel bir şirkete satılması sektöre ve esnafa ihanet değil de nedir?
Sözüm ona esnafı koruyacak olanların, aslında bu sistemin taşlarını döşediği çok açık.
Ve Şimdi Ne Oluyor?

UKOME’ye sunulan “kurumsal kiralama” teklifi reddedildi ama süreç hâlâ kapatılmış değil. Martı TAG açık açık korsan taşımacılık yapıyor, ama hâlâ faaliyet gösteriyor. İTEO’nun hukuki hataları, süreci daha da uzatıyor. Ve en kötüsü, esnaf susuyor, kamuoyu susuyor.
Taksi esnafını bitirmenin bir sonraki adımı da;
Taksi esnafını Basit usulden çıkarıp, yazarkasa taksimetre ile deftere tabi vergi sistemine geçmeye zorlamak.
Yani küçük esnafı şirketleştirmeye, maliyetlerini artırma ve kurumsal yapılarla yarışamayacak hale getirilmeye çalışılması..
Sonuç Ortada:
Yüzlerce, binlerce ailenin geçim kaynağı olan bu sektör, küresel sermayenin iştahını kabartmış durumda.
Ve bazı yöneticiler maalesef bu senaryonun figüranlığını, maşalığını , gönüllü şekilde üstlenmiş gibi. Karşılığında ise elbette nemalandıkları noktalar mevcut..
Bu yüzden önümüzdeki İTEO seçimleri, sadece bir başkanlık seçimi değil;
Bir “var olma yok olma ” tercihidir.
Artık kimsenin “hemşehricilik” yapma lüksü yok. Sandık başında herkes sadece emeğinin hemşehrisi olmalı. Çünkü…
Taksi sektörü biterse, hemşehri, akraba, köylü ayırt etmez.
Yok olan hepimizin ekmeği olur.

İsmet DALCI

Toplumları özel yapan birtakım imgeler vardır. Bu imgeler etrafında şekillenir kültürümüz. Bunlardan biri de mahalle kültürüdür. Herkesin sıkıntısına koşan bir ablamız, her sorunu çözen bir amcamız, kanaat önderlerimiz vardı. Fakir aç kalmaz zengin o çevreden kopup gitmezdi. Muhtar devletle millet arasında şefkat eliydi. Mahalle bakkalından veresiye alınır, ödeyemeyenlerin borcu meçhul kişiler tarafından kapatılırdı. Manav, kasap, sütçü çoğunlukla tanıdık insanlardı. Polis, önce mahalle bekçisine sorardı GBT’yi. Mahallenin delikanlısı mahallenin kızına yakardı abayı. Esnaf ve sakinler iç içe yaşardı. Bir yapbozun parçaları gibi tamamlardık birbirimizi.

Ölenin cenazesine tanıdık tanımadık herkes gider, birlikte gözyaşı döker, birlikte dua ederdik. Yoğurt için komşumuzdan isterdik mayayı. Nişanı, kınayı sokağın ortasında, çocuklarımızın top oynadığı yerde yapardık cümbür cemaat. Semtin taksi durağına sorardık kızımıza talip olan erkek tarafını. Gece rahat uyurduk, çünkü bilirdik o taksi durağında sabahı bekleyen ağır abiler vardı.

Şimdi ekmeği bile marketten alır olduk. Bakkallar, manavlar bir bir kapandı. Veresiye borcunu kredi kartı sayesinde bankalara yapıyoruz. Borcunu ödeyemeyenlerin evine haciz geliyor. Taksimizi duraktan değil de uygulama üzerinden çağırıyoruz. Ve gece başımızı yastığa koyduğumuzda site güvenliğinin insafına emanetiz.

Gençler artık birbirini internetten buluyor. Evlenmek için değil tabi ki, eğlenmek için! Anneler, babalar torun beklemez oldu. Kültürümüzü kaybettikçe birbirimize yabancılaştık. Gecenin bir vaktinde sevdiklerimizi ne idüğü belli olmayan uygulamalar üzerinden çağırdığımız arabalara bindirir olduk.

Taksici durakta değil artık. Doktordan randevumuz varsa tanıdık taksiciyi bulamıyoruz! Gece uçuşumuz varsa valizimizi aldığımız gibi taksi durağına gider, sıcak bir sohbetle sıcak bir çay içer öyle çıkardık yola. Sosyalleşmenin başka bir vesilesiydi taksi durakları.

İstanbul’da 1925 yılında kurulmuş ilk taksi durağı. Eminönü ve Sirkeci o yıllarda ulaşımın merkezi. Ticaret buradan başlar, Anadolu ve Rumeli’ne akarmış. Hareketin olduğu yerde taksi de olmalı. Sonra diğer semtlerde de kendini göstermiş taksi durakları. 1950’li yıllara gelindiğinde Demokrat Parti hükümetinin Marshall yardımı diye bilinen Amerikan mîli desteği sayesinde birçok Amerikan markası otomobiller caddeleri doldurmuş. Rahmetli büyük amcam da Şişli, Nişantaşı, Pera gibi semtlerde taksicilik yaparmış. O dönemin bir sinema artistine benzetildiğinden ‘Artist Cemal’ diye bilinir, her duraktan davet edilirmiş. Esnafa genellikle efendi denildiği halde taksiciye ‘Şoför Bey’ diye hitap edilirmiş.

Günümüzde işin rengi bambaşka! Küçük esnaf zaten ölmüş. Kalan birkaçı da can çekişiyor. Uygulamalar üzerinden taksicilik mesleği sürekli sömürülüyor. Yakın bir gelecekte sürücüsüz araçlar ile uygulama tabanlı taksilerin caddelerde görünmesi olası. Bu sebeple taksicilik mesleği sosyal medya ve ana akım medyada sürekli itibarsızlaştırılıyor. Sadece uygulama tabanlı çıkarılması planlanan 2500 adet taksi plakası ihalesi yılan hikayesinde döndü. Mevcut yasalarla çelişen ihale, İmamoğlu başkanlığındaki İBB’nin ilk icraatı değil. Daha önce de dönüşüm adı altında minibüsleri 8+1 taksi olarak hizmete alırken, vatandaşın bu hizmete rağbet etmemesi yüzünden hem esnaf mağdur olmuş hem de vatandaş beklediği hizmeti alamamıştı.

Bugün için uygulamayı bir kenara itmek imkânsız. Fakat durak tercihli, Türkiye’nin her yerini kapsayan, bununla birlikte müşteriyi soymayan, taksiciyi sağmayan, sınırların ötesine ulaşabilen, Türki cumhuriyetlerde, İslam ülkelerinde, Afrika’da Türkiye’nin faal olduğu ülkelerde ve Avrupa birliği dahilinde kapsamlı olacak küresel ölçekte bir uygulama mutlaka olmalı. Bu uygulama bizden olmalı. Küreselcilere inat, onlarla başa çıkabilecek bir uygulama! Şimdi bazıları “çok uçtun” diyecektir. Ama küçük düşünenin yeri olmadığı bu dünyada oyunu kuralına göre oynamalıyız. Yoksa aç pitbullar adamı parçalayıp yok ederler. Küçük düşünen küçülür ve yok olur.

Ahilik kültürümüzün güzel bir örneği olan taksi duraklarımıza sahip çıkalım. Taksi duraklarımızı yaşatalım. Gecenin zifiri karanlığında başımızı yastığa koyduğumuzda, semtimizi ışıl ışıl yapan taksi duraklarımıza ilgiyi artıralım, Ezelden ebede düsturuyla 100 yıllık durakçılık kültürümüzü teknolojiyle uyum sağlatarak ilelebet ayakta tutalım.
Ve son söz; Sektörel olarak yaşadığımız olumsuz örnekleri el birliği ile izole edelim. Bu toplum bizim. Çocuklarımızın yarınını bugünden inşa edelim. Yarınımızı taşerona vermeyelim.

Saygılarımla.
Cüneyt Tüzel

Değerli İstanbullular,
Sizlere İstanbul’da Taksi sayısının artışı için İstanbul Büyükşehir Belediyesinin kapısını aşındıran Taksi çağırma uygulamalarından bahsedeceğim.
Burada aplikasyon firmalarının kazandığı ve artırmak istediği büyük bir komisyon rantı söz konusu.
İstanbul’da ortalama günlük Taksi yolculuk sayısı: 1.500.000 adettir.
Uber ve BiTaksi firmalarını kullanarak yapılan, ayrı ayrı minimum günlük Taksi yolculuğu sayısı ortalama: 100.000 adettir.

Taksi sürücüsünden ve müşteriden komisyon alan bu firmalar basit bir  Taksi Çağırma yazılımı ile çoğu Fabrikadan daha fazla para kazanırlar.

Örnek verecek olursak;
100.000 Adet yolculuk x 30 TL Müşteri hizmet bedeli :  Günlük 3.000.000 TL yapar.
Aylık bu rakam;
3.000.000 TL x 31 gün = 93.000.000 TL yapar.
Evet yanlış görmüyorsunuz : Doksan Üç Milyon TL.
Ve bu rakamlara ilave olarak Sarı Taksilerden Yolculuk tutarının % 11 i, Siyah lüksTaksilerden de yolculuk tutarının %25’i komisyon olarak keserler.
Buradan da kaba hesap aylık 150.000.000 TL para bu aplikasyon şirketlerinin cebine iner.
BİR APLİKASYON FİRMASININ AYLIK ORTALAMA KAZANCI   243.000.000 TL dir.
Bu para Taksi esnafının ve vatandaşın cebinden çıkan paradır.
Sektörden milyonlarca TL kazanç elde eden bu firmaların gözü doymadığı gibi İstanbul Büyükşehir Belediyesine ve Bakanlıklara  baskı yaparak İstanbul’a yeni Taksi verilmesi ve bu yeni Taksilerin sadece bunların sistemi ile çalışmasını istediklerin biliyoruz.
Bu şımarıklığı asla kabul etmiyoruz!

Devletimiz ve Belediyemiz Hindistan’da 1500 Usd ye satılan Taksi çağrı aplikasyonu yapıp hem İstanbulluları, hem de Taksi esnafını bu rantçı yapının elinden acil kurtarmalıdır…
Kent lokantaları ile halkçı belediye profili çizen İstanbul Büyükşehir Belediyesi, vatandaşı her Taksi kullanımında 30 TL tutar alarak mağdur eden Taksi çağırma uygulamalarına neden ses çıkarmıyor?
Bu uygulamalara lisans veren ve denetleyen Büyükşehir belediyesinin kendisidir.
Taksici ve vatandaş soyulurken bu haksızlığa sessiz kalınması kabul edilmez.

İSMET DALCI

➡PAYLAŞIMLI YOLCULUK DENDİ.
➡HATIR TAŞIMACILIĞI DENDİ.
➡3 YIL SÜREN MAHKEME.
➡BTK KARARI UYGULAMADI.
➡2 AYDA GEREKÇELİ KARAR YAZILMADI.
➡BİLİRKİŞİ RAPORLARI ORTADA
➡İCRA MÜDÜRLÜĞÜ İCRA TAKİBİ BAŞLATTI
➡3 SENE KAPLUMBAĞA HIZINDA İLERLEYEN SÜREÇ, 20 GÜNDE TAMAMLANAN İSTİNAF SÜRECİ.
VS.VS.VS.VS.
BU ÜLKEDE @Akparti MİLLETVEKİLİ (SÜREYYA SADİ BİLGİÇ) @sdbilgic32 İN DAMADI OLMAK DEMEK;
HAKSIZ REKABET, YASA, KANUN, MAHKEME TANIMAMAK DEMEK Mİ?
ANKARA’DA DAYIMIZIN, AMCAMIZIN MI OLMASI LAZIM?

MİLYONLARCA TAKSİ EMEKÇİSİNİN, AİLESİNİN FERYADINA KULAK NASIL TIKANIR?

✔YABANCI ve YALANCI SERMAYE SAHİPLERİ BU ÜLKENİN HUKUKUNDAN ÜSTÜN OLMAMALI!

❗BİR KARAR VERİLMELİ;❗
✔YA ÜSTÜNLERİN HUKUKU
YA HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜ…

YAZIKLAR OLSUN!!!!!

HERŞEY HERKESİN GÖZÜNÜN ÖNÜNDE DÖNÜYORKEN;

BU HAKSIZLIĞA, ADALETSİZLİĞE, KANUNSUZLUĞA, HUKUKSUZLUĞA, YALANA, DOLANA, ALGIYA, İFTİRAYA SES ÇIKARMAYAN KİM VARSA;

YAZIKLAR OLSUN!

Yetkilliler Yeni yaz lastiği alacak taksicilerin, lastik ömrüne dikkat etmesii gerektiği, lastiklerin hiç kullanılmasa dahi belli bir raf ömrünün olduğuna dikkati çekti.

Bekletilmiş, ömrü dolmuş lastiklerin özelliğini kaybettiğini, balansın da tutmadığını anlatan Yetkililer, lastiğin ortalama ömrünün 40 bin kilometre olduğunu söyledi.

Yetkililer Kazaların sebeplerinin başında lastiklerin geldiğini dile getirerek, “Sıcak havalarda, kış lastiklerinin fren mesafesi artar, yol tutuş performansı azalır. Bu durum da daha fazla yakıt tüketimine neden olur, kış lastiklerini yazın kullanmak ömrünü azaltır, daha fazla karbondioksit salınımına yol açar ve sürüş konforunu azaltır.” değerlendirmesinde bulundu.

Araç lastiklerinin ömrü, uygun saklama koşullarında muhafaza edildiğinde uzarken, bu kapsamda hizmet veren “lastik otelleri”ni tercih edenlerin sayısı son yıllarda hızla artıyor.